The unbearable brightness of stupidity

Wie had er op gelet? Ik durf te wedden dat geen mens het gezien had. Behalve ik. Maar een ‘webmaster’ moet nu eenmaal dat soort dingen zien. Waarover ik het heb? De blogroll. De blogroll was hier meer dan een dag verdwenen. Foetsie. Gone with the internetwind. Geen idee hoe die kwijt geraakt was en al evenmin hoe die vandaag plots terug is. Het is een mysterie. Een beetje zoals de drievuldigheid, de vrouw van Kaïn en het blik dat Mozes in de woestijn geworpen had (een blik Schweppes, geen Cola – het is maar dat je het weet – ook al is dit geheel terzijde en eigenlijk volledig niet bewezen noch bevestigd door enige wetenschappelijk aangelegde historicus). Soit, ik ben mijn draad kwijt. Na bussen en treinen nu ook nog eens draden kwijt raken. Echt, vroeg of laat verlies ik nog eens mijn hoofd. Mijn maagdelijkheid daarentegen …

Nee, ik ga jullie trouwens niet verder vervelen met mijn ‘avonturen’ op het openbare vervoer. (Deze vorige zin zal ook wel geen correct Nederlands zijn. Zijn er hier correctors op het internet? Taalkundigen? Leraren/leraressen Nederlands?) Wel, het zou hier wel eens fol met fauten kunnen staan. Wand ik can niet sonder fauten schreiven. Nog nooit op gemerkt, zegt u? Erger dan Jeronimo kan het niet zijn, zegt u? Kijk maar eens goed. Herlees eens enkele vorige schrijfsel. Ik durf te wedden dat er al gauw enkele blunders opduiken. Ondergedoken Neologismen, versproken spraaktaalfouten en verdraaide spreekwoordgezegdes. Het staat hier allemaal te blinken als een neonreclame in de woestijn van de Nevada-indianen.

Het zal nu wel al duidelijk zijn: ik ben zo zot als een achterdeur, zo excentriek als een knalgele canarie in een apenkooi, even zinnig als een regendag op de maan, even evident als de belastingsbrief in de bus van de koning. U begrijpt er niet veel van? Geen nood. Niet nodig. Niet vereist. Ik begrijp er ook de k***** van. Van nikse eigenlijk. Maar dat had u wel al gemerkt. Toch?