Flater, de fotograferende klager

Ja, ik ga weer aan de klaagmuur staan. U kan dit paragraaf gerust overslaan. Een en al geklaag en gekreun. En erger want ik had al een paar keer tranen in mijn ogen. Hoor ik daar een welgemeend ‘watje’ roepen. Kan zijn. Het probleem is van lichaamlijke aard. Eentje dat me al een paar weken ‘ambeteert’ toen ik om een slechte maandag wakkek werd met een pijnlijke schouder. In tegenstelling tot verstandige mensen deed ik daar de eerste dag weinig tot niets aan. Pas ’s avonds heb ik daar zalf op gesmeerd. Dat beterde wel wat maar het ging niet volledig weg. Toen ik de week daarop melde dat ik ging thuis blijven omdat ik naar de dokter moest, kwam moeder de vrouw met pillen af. Had ze ook gehad. Met tegenzin heb ik die pillen genomen (de bijsluiter stond me niet echt aan) maar het hielp wel. Na twee dagen was de meeste pijn weg en na een dag of 4 besloot ik dan ook geen pillen meer te nemen. Misschien maakte ik daar een fout. Gisteren werd die schouder vlug slechter. Vandaag, na het nemen van weer die verrekte pillen, gaat het niet echt voelbaar de goeie kant uit. Fietsen was niet echt een aangename bezigheid. Dus overmorgen dan toch naar de dokter. Had ik eerder moeten doen. Guilty as charged. Het word echter niet op de manier zoals het een ambtenaar van staat geacht word te doen: ziek thuis blijven en dan liefst zo lang mogelijk. Ik zal namelijk een halve dag inhaalrust nemen. Hoor ik bij de dokter dat ik moet thuis blijven, dan blijf ik thuis. Ik heb echter niet echt veel zin om thuis te blijven. Typen gaat nog. Het is dus niet dat ik mijn werk niet kan doen. En er zijn ergere dingen in het leven.

Vandaag is er weinig van te merken maar de vorige week merkte ik, net als Menck al schreef, de herfst overal. Als je de foto hiernaast bekijkt heeft dat toch al wel iets van de herfst. Bladeren die al verkleuren bij sommige bomen: het is nogal vroeg al zal het wel niet echt zo uitzonderlijk zijn. Zijn er onder de lezers die zich nog de zomer van 1940 herinneren? Je weet maar nooit hé.

Ik keek deze week nogal raar op toen ik het station verliet in Brugge. Het stationsplein zag er beduidend anders uit. Veel plastiek bakken, hekken en richtingwijzers. Bussen moeten een ander traject volgen om het station te verlaten. Het leek me op het eerste zicht een onhandige oplossing. Toen dacht ik nog dat men de weg naar het station die vooral door stadsbussen en taxi’s gebruikt mag worden, heraangelegd zou worden. Geen slecht idee want die kasseiweg is dringend aan vervanging toe. Nee, het is niet daarom dat men die wegmarkeringen had aangebracht. De fietspaden worden vernieuwd aan het stationsplein. Voor voetgangers en fietsers was  het een verwarrende situatie (de signalistie is intussen aangepast en er is een doorgang gemaakt voor voetgangers in die busbaan) terwijl het voor de buschauffeurs toch wat meer stress betekend. Gelukkig was het nog geen school maar als die werken volgende week niet klaar zijn, zal het daar niet echt plezant zijn.

Als je al eens een stukje te voet gaat dan ziet een mens wel eens het één en ander. De NMBS die open deur houd bijvoorbeeld. Het is eens iets anders dan een volledig bekladderde trein.

Bie de wei: het is hier gelukkig niet allemaal kommer en kwel. Deze morgen wel naar de markt geweest (de zaterdagmarkt te vinden op het Zand en het Beursplein – op de Markt is er enkel de woensdag markt – snapt u). Gezellig wat rondgewandeld terwijl moeder de vrouw zich allerlei producten liet aansmeren aanschafte. Een paar keer met madame de hond ofte den Jessie gaan wandelen. Deze namiddag nog een beetje boodschappen gedaan. Op zoek naar een cd voor mijn nicht (van een band met een wel vreemde naam MGMT). Nergens gevonden. Wel een thermos gekocht zodat ik eindelijk eens koffie kan mee nemen naar het werk – eigenlijk bedoeld om te drinken op de trein naar het werk. Zo hoef ik niet meer naar de Panos en aanverwante zaken om koffie die eigenlijk veel te duur is. Koffie thuis drinken voor ik vertrek kan ook maar dan vertrek ik meestal later – soms al eens te laat naar mijn gedacht. Hopelijk komt daar verandering in met die aankoop. Kan ik gezellig onbijten op de trein. Zeer gezellig.

Intussen zijn hier enkele updates geïnstalleerd al ging dat niet zonder moeite. Vooral de nieuwe versie van Firefox bleek geen hapklare brok te zijn. Maar het mag gezegd: versie 3 van de vurige vos is de moeite. Wie nu nog Internet Explorer gebruikt, moet toch eens Firofox proberen. Weinigen zullen zich dat beklagen.

Hopelijk is het morgen ook goed weer en heb ik dan wat minder last van mijn schouder. Kan ik misschien wat meer van het zomerweer genieten. Ik hoop voor jullie hetzelfde.