Umpf

Ik beklaag me redelijk veel in mijn leven. Wie dat nog niet door had, heeft hier nog niet veel gelezen. Wat nu, zal u misschien denken. Wel, ik wou dat ik naar Dranouter geweest was. Voor Loreena McKennitt alleen al. De Loreena McKennitt! Verdorie. Andere optredens ook natuurlijk. Het zou me bijna doen wensen dat ik een eigen auto had. Geen groot hé. Een Smart twobytwo (of hoe dat ding mag heten) is voor mij al voldoende. Of zo’n klein Fiatje. Nissan heeft ook een klein, leuk model te koop. Waarom klein? Ik heb niet meer nodig. Waarom een grote wagen als je er meestal alleen in zit? Eigenlijk wel jammer dat de twee pk niet meer gemaakt word. Dat was nu eens een auto waar ik graag in zat. Lekker weg en weer zwieren in de bochten. Oubollig, weinig geraffineerd en al even weinig comfort en toch vond ik dat soort wagens de max. Natuurlijk kan zo’n auto tegenwoordig niet meer gemaakt worden. Hoe dan ook. Moest het niet anders kunnen, dan word het een heel klein autootje. Meer heb ik niet nodig. Meer zal ik ook nooit nodig hebben. En wat betreft imago: dat kan me geen moer schelen. Ha. Maar voorlopig hou ik het nog steeds op fiets/bus/trein/metro.

Eikebah stelde de vraag (stokjestijd!) welke neurotische trekjes ik wel heb. Niet echt aan mij, eerder aan de lezer van haar blog maar aangezien ik daar af en toe eens ga lezen dacht maar: waarom niet op antwoorden, Eh, dat zijn er eigenlijk verrassend weinig. Ik leef nogal onregelmatig en bij mij hoeft niet echt veel. Al bemerk ik soms toch af en toe van die trekjes. Zo plooi ik op het werk meer en meer documenten netjes in twee. Ik kan het niet (meer) hebben dat ik een doos vol documenten krijg waarvan een deel half geplooid is. Het resultaat is al eens onleesbaar en moeilijk te behandelen. Die plooi ik dan iedere keer netjes opnieuw. Een overdaad aan nietjes kan ik ook niet uitstaan. Ik gebruik bijna dagelijks een ontnieter (zal wel geen ABN zijn ).

Ik kan me soms ook kwaad maken op mijn pa. Die heeft namelijk de vreemde gewoonte om boeken en stripverhalen omgekeerd te klasseren. Een serie van twintig stripverhalen klasseert hij dat de laatste links staat en de eerste helemaal rechts. Dat vind ik heel onhandig. Ik heb dan ook al heel wat stripverhalen her klasseert – de eerste links met de anderen van links naar recht in volgorde en de laatste helemaal rechts.

Als ik iets eet dan eet ik dat meestal volledig op. Potjes yoghurt, kaas, roomijs, enzovoort worden dan ook meestal volledig geconsumeerd. Al moet ik daarvoor het desbetreffende potje uitlikken, er zal geen restje meer achterblijven.

Ik heb geen vaste rituelen als ik opsta noch als ik ga slapen. Ik hoef niet perse iets elke keer op dezelfde manier te doen. Wel heb ik het niet graag dat er iemand opstaat als ik vroeg moet opstaan. Dan loopt een ander me teveel in de weg.

Dat was het eigenlijk. Wie ook van dat soort rituelen/neuroses heeft mag het een keer uit de doeken doen op zijn/haar blog. Maar het hoeft niet hé.