Blogdinges deel ikweetnietmeerhoeveel

Ik ben een beetje aan het experimenteren. Gisteren een boekje gekocht in de Fnac met wat uitleg over mijn iMac (vooral over de verschillende programma’s) en dat probeer ik nu een beetje in de praktijk te brengen. Een beetje, want ik heb er nog niet veel in gelezen. Een van die ‘handige’ dingetjes is je eigen photogallery op het internet via iPhoto. Een beetje zoals Flickr maar niet helemaal hetzelfde. Er staan nog niet veel foto’s op want ik weet niet in hoeverre ik dat hier kan gebruiken. Het gemak van Flickr is net dat ik hier heel gemakkelijk foto’s kan plaatsen. De reden trouwens waarom ik een digitale camera gekocht had. Dus maar eens proberen hoe ik hier een foto van daar kan invoegen. Voorlopig werkt dus niet helemaal zoals ik dat zou willen. Ik me er later nog eens in verdiepen.

Niet dat ik deze week veel foto’s genomen heb. De fotologdag van Ishku is volledig aan me voorbij gegaan. Eigenlijk niet zo evident om op een gewone werkdag elk uur een foto te nemen. Ik zou dat al rap vergeten. Ik vraag me trouwens af of je nu echt 24 foto’s moet nemen. Het zou een heel lange dag kunnen worden. Maandag en dinsdag nog geprofiteerd van het aangename weer maar voor de rest van de week had ik eigenlijk nog weinig gelegenheid om foto’s te nemen. Er waren trouwens heel wat mensen verstandig om van het mooie weer te genieten op maandag en dinsdag.

Dinsdag trouwens een vreemde ontdekking gedaan. Zwanen die hun kroost pogen te verdedigen tegen opdringerige fotografen en ander gespuis maken een nogal lachwekkend geluid. Niet het gesis dat ze soms produceren en dat je kan vergelijken met een kat die zich kwaad maakt. Dat doen ze ook. Maar soms maken ze ook een geluid dat … eh … heel veel weg heeft van het gekef van heel kleine honden. De meeste foto’s die ik genomen heb zijn trouwens volledig mislukt. De instelling op mijn camera die bedoelt is om dieren en kinderen (sic) goed in beeld te brengen is zeker niet bedoeld om ’s morgens vroeg te gebruiken. Weer iets bijgeleerd natuurlijk. Een duurdere camera had me wellicht ook betere foto’s opgeleverd. Mocht u het echter nog niet gehoord hebben: het leven is nogal duur aan het worden tegenwoordig. Niet dat ik in de problemen zit, maar het begint toch wel te voelen.

Geen klachten over de NMBS deze week. Mag wel eens hé. Niet alleen het bericht dat er geen wilde stakingen meer zullen zijn, maar ook dat het dit weer toch min of meer goed verlopen is. Op de obligatoire 5 minuten vertraging ’s avonds na ging het deze week redelijk vlot. Mochten we vorige week nog halsbrekende toeren uitsteken om uit te trein te kunnen omdat de trein langer leek dan het perron, dan was daar deze week geen sprake van. Iedereen kon op de normale manier uitstappen. Vreemd dat het langste perron al twee weken niet bruikbaar was. Een mens zou toch verwachten dat die volledig afgewerkt was. Of toch zo goed als. Nee, er is nog werk aan. Het heeft veel weg van ‘a never ending story’.

Om te eindigen nog een clipje. Ontdekt via last fm – daar bestaat die site uiteindelijk voor. Hopelijk vinden jullie het de moeite.