Een weekje in foto’s

Mompeldemompeldemompel. Het is weekend en het is weer strontweer. Het goeie weer heeft weer niet lang mogen duren. Naar mijn gevoel dan toch. Een weekend met mooi weer en een week gaan werken met mooi weer en het is al weer gedaan. Dat het maar rap weer beter word. Zelfs als ik moet werken, heb ik toch liever warmer weer dan we vandaag hebben. Veel aangenamer om op weg te kunnen gaan met een zonnetje die net komt piepen dan met bakken regen. Al is niet iedereen blij om vroeg te moeten opstaan terwijl het al licht is. Zo kan een mens niet meer slapen op de trein, hoe je ook probeert. Toch? Toch geen zicht om ze te slapen? Tenzij je zit te snurken met mond wijd open zodat je in het volgende compartiment kunnen horen.

Een mens ziet al eens iets vreemds in de wereld. Zo had ik al een hele tijd een huis op het oog. Een huis dat al leeg staat sinds de dag dat ik per trein naar Brussel moet. Het staat in Gent langs het spoor. Het zag er mij wel een leuk huis uit dus vond ik het vreemd dat het leeg stond. Misschien liet de eigenaar(s) het verkrotten zodat het op een bepaald moment kan afgebroken worden en iets groters kan gebouwd worden? Redelijk dicht bij een station zou dat wel wat mogelijkheden om commerciële doeleinden een nieuw gebouw neer te poten (hotel, winkel, …). Een week of twee geleden merkte ik op dat er één of andere aankondiging uithing aan dat huis. Nieuwsgierig als ik bij momenten toch ben, ben ik gisteren eens gaan kijken. Stel dat het te koop stond. Ik was al aan het overwegen om daar eventueel een lening voor aan te gaan. (Vreemd maar waar.) Helaas was mijn fantasie niet genoeg voor wat ik daar vond. Niet alleen is de voordeur verzegeld door plakband van de politie maar er hangen ook verschillende waarschuwingen. Er staat daar te lezen dat het verboden is om dat huis te betreden want het is een privé-eigendom. Logisch. Maar ook dat er drugsnaalden rondslingeren - zelfs in de tuin. Minder logisch om maar niet te zeggen triestig. Nu weet ik echter waarom dat huis al zo lang leeg staat. Als ik dichter bij het werk wil gaan wonen, zal het toch niet daar zijn.

Ik keek ook een beetje raar op toen ik in Brugge het stationsplein overstak. Er stond daar ongewoon volk. Een mens kan daar al eens het één en ander zien: veel volk natuurlijk. Veel bussen passeren daar en taxi’s. Af en toe staat er een kunstwerk. Of er word één of andere (reclame)actie gehouden. Soms loopt daar een zwarte kat rond. Geen idee waar die precies vandaan komt maar ze voelt er zich wel goed. Heel vroeg in de morgen kan je er soms ook konijnen zien, al is dat eerder zeldzaam en wagen die beestjes zich niet ver op het Stationsplein. Ze blijven eerder bij hun vertrouwd terrein in het groen tussen het station en de Boeveriepoort. Ganzen zag ik echter nog nooit op het stationsplein. Tot gisteren dus. Geen idee wat die twee daar hoopten te vinden. Ze hadden duidelijk geen mensenvrees.

Niet veel ganzen maar wel veel andere beestjes. Dat heb ik vorig weekend niet direct gezien maar wel gehoord toen ik fietstochtjes naar Damme maakte. Nu is Damme gelukkig nog een groene gemeente maar daar hebben ze recent een stuk van de oude stadswallen gereconstrueerd. Daar is gelukkig veel plaats voor natuur bij. Het is ook te bezoeken, al zal het wel wat tijd nodig zijn voordat alles volgroeid is. Nu is er nog niet zo’n grote verscheidenheid aan planten maar ik vermoed dat dit wel zal komen. Ondertussen hebben toch heel wat dieren er een plaatsje gevonden. ’s Avonds kan je er heel wat kikkers horen. Zien is echter veel moeilijker. Niet te verwonderen dat er tegenwoordig ooievaars hun nest maken in de buurt. Ze zullen niet ver moeten vliegen als ze honger hebben.

Toch zeer ironisch dat een prachtig stuk natuur niet zo ver daar vandaan bedreigt word. Ook al doen verschillende politici alles om de verbreding van het Schipdonkanaal te verdedigen, toch vind ik het nog steeds een dom idee. Ik sta dan liever elke dag voor een gesloten brug dan dat ik de kans moet missen om op een prachtige zomerse dag niet meer langs de hoge populieren te kunnen fietsen die langs het kanaal staan. Er zijn mensen die dit blijkbaar niet kunnen waarderen. Mocht het aan mensen zoals De Decker liggen dan lag daar al lang een autostrade of tenminste een brede baan om de files te verminderen. Alsof meer wegen zal helpen files te verminderen. Gelukkig zijn er veel mensen die dit stukje natuur nog wel naar waarde kunnen schatten en pogingen ondernemen om het te behouden. Of het genoeg zal zijn om het te behouden, is natuurlijk afwachten. In dit landje kan een mens helaas van alles verwachten.