Het één en het andere.

Ik had het dan toch goed gehoord. De madam die de treinen aankondigde in Brussel Zuid had op een bepaald moment gezegd dat er brand geweest was nabij Brussel Noord. Daarna sprak ze constant van problemen met een sein installatie waardoor het treinverkeer verstoord was. Maar het had dus wel degelijk gebrand. Ik en alle treinreizigers die van of naar Brussel gingen, zullen het geweten hebben. En ondervonden. Hopelijk zijn de gevolgen niet zo erg als die brand in Brussel Zuid. Toen zijn maanden treinen afgeschaft. Met een staking in het vooruitzicht, beloofd het alleszins niet veel goeds.

Ik zat een beetje te foefelen op de trein. Aangezien de rit een stukje langer duurde dan gewoonlijk en ik mijn gedachten niet op Franse lessen kon zetten, was ik wat bezig met mijn camera. Een van de functies is ‘gezichtsherkenning’. Iets speciaals waarbij portretten nog beter zouden moeten lukken dan vroeger. Nu ben ik niet echt de specialist op het gebied van portretten maar ik had op de trein een ‘gewillig slachtoffer’ gevonden: een schone madam die op de zetel schuin voor me lag te slapen. Ik heb één foto van haar genomen. Die was niet alleen matig gelukt, omdat mijn flits afging werd de dame in kwestie ook nog eens wakker. Ze was er niet bepaald vrolijk door gestemd. Niet bepaald voor herhaling vatbaar.

Het gerucht deed de ronde en vandaag heeft ze het zelf dan maar verteld: Henin stopt met tennis. Het is toch wel plots gekomen. Wilde ze eerst nog Wimbeldon winnen en haar Olympische titel verdedigen dan is het plots allemaal voorbij. Al was het eigenlijk wel te verwachten gezien de manier waarop ze de laatste tijd tenniste, toch was ik echt verrast. De beste Belgische tennisspeler/speelster ooit en het zal nog lang duren voordat er een beter zal zijn. Ik zal nu maar voor Wickmayer supporteren zeker?

Wie vond dat Leterme een eerlijk en interger man was, zal nu toch van gedacht veranderd zijn. Na maanden palaveren over het koningshuis blijkt nu dat die niet minder maar net meer geld krijgen. De dotaties voor het koningshuis zijn verhoogd. Dat dit op weinig begrip kan rekenen, verwonderd me niet. Dat mensen als Dedecker er als de kippen bij zijn om daar gebruik/misbruik van te maken, is tegenwoordig evident. De huidige regering doet het zeker niet beter dan de vorige. Integendeel. En dit keer moeten ze het niet op de Walen steken. Niet dat ze het geld aan mij moesten geven maar het kon nuttiger gebruikt worden. Duizenden manieren om geld nuttiger te besteden dan aan dat koningshuis.

Mijnheer de syndicaal afgevaardigde kwam bij ons op de dienst omdat bij ons op de dienst ook twee syndicaal afgevaardigden werken. Ze zijn daar nogal druk mee bezig. Vraag me niet waarmee zo allemaal. Ik heb er geen idee van en het kan me ook geen bal schelen. Ik heb nog niet echt veel gehad aan die syndicalisten. Anderen gelukkig wel. De man vroeg me hoe het ging en ik antwoordde automatisch ‘ça va bien’. Waarop het cynisch antwoord kwam dat ik het toch nooit ging zeggen als het anders was. Daar had ik niet op terug. Ja, ik zeg niet vlug dat het niet goed gaat. Eigenlijk omdat het eigenlijk vaak niet zo goed gaat. Ik voel me al vlug niet goed in mijn vel en voel me ook zelden ergens (goed) thuis. Mijn werk is nog steeds het strafkamp en ik heb nu toch wel aanvaard dat ik daar lang vast zit. Of ik zou het geluk moeten hebben van werk te kunnen veranderen. Niet evident. Vooral niet voor een gesloten oester als ik. Van kindsaf heb ik mogen horen dat er iets aan mij scheelde en ik heb dat blijkbaar net iets te veel mogen horen. Het is een gedacht dat ik niet meer kwijt raak. Soit. We leven nog, het is mooi weer en dat is toch iets hé.