Flaters blogje.

Gewoon een blogje.

Hakkietakkietakkie

Gisteren, net als de ganse week, heb ik een wandeling gemaakt met de hond (die van mijn zus die nog altijd bij ons logeert). Twee weken ging dat vlekkeloos maar nu het weer warmer word, verwisseld ze haar winterpels voor een minder dik pak haar. We zullen heb geweten hebben. Elke hond (of kat) doet dit twee keer per jaar. Hier spreken we van ‘muten’. Overal is er haar te vinden. :sad: Ze mocht er eigenlijk een weekje mee gewacht hebben.

Gisteren dus, tussen de regenvlagen door, met de hond naar het Astridpark. Niet echt evident met alle manifestaties die er gaande waren. Aan de Dampoort de bus genomen (de hond was gelukkig niet echt bang op de bus al was ze ook niet bepaald op haar gemak) bleek dat de bus enkel stopte aan het Zand en het Station. Veel dichter was ik dus niet gekomen, maar ik was wel droog gebleven. Lang heb ik eigenlijk niet gebleven. Behalve Mich & co (zijnde haar vriend en later haar zus) heb ik geen mens gezien die ik kon. Ik ken duidelijk veel te weinig mensen maar dat is vooral een kwestie van heel gesloten karakter. Vermoed ik toch. Anderzijds is een concert niet echt de plaats om (veel) te staan babbelen. Je moet boven de muziek kunnen komen. Wat ik van de muziek gehoord heb, klonk beter dan vorig jaar. Maar ik heb niet echt lang staan luisteren.

Het was toch redelijk laat toen we weer thuis waren. Ik had de bedoeling om nog eens terug te gaan (zonder hond) om eens Absynthe Minded aan het werk te horen. Helaas had ik me aan de computer gezet en ben ik ‘een beetje’ beginnen te Simmen. Voor ik het goed en wel besefte, was het middernacht. :oops: Ja, het is een verslaving. :twisted:

Eigenlijk vreemd dat zo veel mensen een aversie hebben aan sciencefiction. Uiteindelijk is sciencefiction een verzameling van allerlei genres in een specifiek decor. Het kan dus eigenlijk een romantisch verhaal zijn maar ook een thriller, detective of horrorverhaal. Het speelt zich echter (meestal) af in de toekomst en er komt wat vreemdere personages en gebabbel aan te pas. Maar zowat alle sciencefiction is in essentie toch een verhaal over mensen. Zet hetzelfde verhaal in het heden en het word gewoon fictie of zet het in het verleden en je krijg een historische film. Mensen die hun aversie voor die soort films/boeken zouden kunnen opzij zetten, zouden wel eens tot de conclusie kunnen komen dat er bij de sciencefiction best wel goeie verhalen zitten. Bij fantasie ook trouwens.

vrijdag, 2 mei, 2008 - Geplaatst door Stef Flater | concert, concerten, domme Flater, mijn leventje, spellen | | 4 Reacties

4 Reacties »

  1. Onze kat ruift ook, ja, niet twee keer per jaar maar het hele jaar door, met in deze periode wel een opstoot. Ik kan het me eigenlijk dus niet permitteren de stofzuiger ook maar een dag aan de kant te laten staan (hoewel ik dat regelmatig toch wel eens doe, ze)

    Comment door veerle | vrijdag, 2 mei, 2008 | Beantwoord

  2. Blij dat je er was. Ik weet niet meer juist wanneer je terug bent weggegaan. Was ik toen al zat ? :lol:
    Alle reacties, op mijn postje over ons bezoek aan de tentoonstelling, vermelden allemaal dat ze niet voor SF zijn. Raar maar waar. Zoals je zegt : het verhaal blijft.

    Comment door micheleeuw | zaterdag, 3 mei, 2008 | Beantwoord

  3. haha dat is nu precies de rede waarom ik geen huisdieren wil…ben al niet zo’n poetsslaaf en anders moet ik iedere dag aan de gang.

    groetjes

    Comment door niterurs | zondag, 4 mei, 2008 | Beantwoord

  4. @ Veerle: is dat een langharige kat? Die hebben dat al vlugger dan de kortharigen.
    @ Mich: aangezien je zus zichzelf constant herhaalde, was ze toch ook niet echt nuchter meer. ;-)
    @ Niterurs: mijn zus is ook een poetsslaaf. Vreemd genoeg hebben ze wel een hond en drie katten. Hoe ze dat overleeft is me eigenlijk een raadsel.

    Comment door Stef Flater | maandag, 5 mei, 2008 | Beantwoord


Plaats een reactie

« Vorige | Volgende »