Sunny Sunday.

Volgende week, wanneer mijn bankrekening gespijsd is met het welverdiende geld van mijn werk ( ) ga ik me een paar schoenen aanschaffen. Zo kan ik eigenlijk niet meer verder. Ik heb twee paar schoenen die rijp zijn voor de vuilnis – totaal versleten en één paar dat ik enkel kan dragen als het niet regent. Blue Suede shoes, song Elvis. Blijkbaar regende niet vaak in Memphis. De vorige keer dat ik schoenen gekocht heb, had ik een zeer slechte keuze gemaakt. Het leverde me ontstoken spieren op. Slechte schoenen dus. Mooi, dat wel. Maar ik kon er geen 100 meter mee stappen. Vader heeft er blijkbaar geen klagen van. Al heb ik nog niet er op gelet hoe veel hij die schoenen nu eigenlijk aan heeft.

Deze week twee keer een poging ondernomen om de quiz te raden op Bruggeblog. De eerste keer vergiste ik me van straat: Oostmeers in plaats van Westmeers. ’s Avonds het antwoord op de blog geplaatst, werd de volgende morgen wakker met twijfel. Was dat geen foto die ik zelf genomen had? Ik had het onderwerp al eens gefotografeerd maar niet op het internet geplaatst wegens een te korrelige foto. Hoe dan ook: een gemakkelijke quiz voor mij. Mag ook eens hè.

Ik gebruik sinds kort een nieuwe manier om foto’s op Flickr te plaatsen. Na een vage hint van Mich vond ik een plugin voor de Windows-verkenner. Daarmee gaat het zeer vlug en zonder problemen, onder meer omdat de grootte van de foto’s gereduceerd word. Dat kan bij veel foto’s niet veel kwaad. Heb ik hier al verteld dat ik uren kan spenderen met het bekijken van andermans foto’s? Er staan verdomd schone foto’s op ‘t internet. Ik ben er nogal eens wreed jaloers op.

Het was lang geleden dat ik nog eens naar voetbal gekeken heb. Veel heb ik niet gezien van de match want die was bijna gedaan toen ik thuis kwam. Wel het doelpunt van Strechele meegemaakt (hoe komen ze er eigenlijk op om die naam uit te spreken als Strechelè?). Het Belgisch voetbal kan internationaal niet meer mee. Dat is al een tijdje geweten. De tijd dat Anderlecht of Club goeie resultaten konden behalen of zelfs finales bereikte, is toch al een hele poos geleden. Toch opvallend dat Club het Europees steeds beter doet dan Anderlecht en de rest van de Belgische clubs die van Europees voetbal mogen ‘genieten’. Ervaring alleen kan het niet zijn, noch de vorm van het moment want Club doet het in de competitie toch niet echt goed. Niet echt slecht, maar het kan toch nog stukken beter. Als ze in Europa wat resultaten kunnen neerzetten zal dat in eigen competitie misschien ook beter gaan.

Moeder zat al drie dagen heel vroeg in bed. De eerste dag geloofde ik haar uitleg (9 uren gewerkt, ik ben moe) maar na drie dagen begon mijne frank te vallen. The Sims! ‘Probleemke met de sims, ma?’. Ja hoor. Veel problemen. Na wat zoeken (een heel klein beetje) vond ik wat er fout wat: fouten in het programma. In het vakjargon noemt men dat bugs. Er word gewerkt aan een patch maar het is niet voor direct. Dus moet een mens zich wat behelpen met allerlei trucs om dat spel gaande te houden. Het is een gekend probleem: programma’s die verkocht worden met fouten. Het programma was nog niet helemaal klaar toen het werd uitgebracht. Gelukkig bestaat er tegenwoordig zoiets als het internet waarop je heel vlug updates kan vinden om fouten weg te werken.

Gisteren bij de kapper kwam het één en ander ter sprake. Stripverhalen, want zowel onze kapper – een zeer sympathiek mens – als ik en pa (ja, hij was ook van de partij) lezen en kopen ‘veel’ stripverhalen. Toen ging het over de lotto en wat we zouden doen als we de Euromillions zouden winnen. Ik heb er niet veel op gezegd. Vader beweerde dat hij heel veel geld aan stripverhalen zou spenderen nadat hij een deel aan zijn kinderen had gegeven. Ik ken hem echter beter dan dat. Hij zou behalve stripverhalen, veel geld uitgeven aan DVD’s en CD’s en de populaire jan uithangen in zijn stamcafè waar het geld rijkelijk zou vloeien tot het op was. Een vos verliest dan wel zijn haren maar niet zijn streken. Dan is wel de vraag: wat zou ik doen met enkele miljoenen? Een huisje kopen, wat op de bank zetten, iets weggeven aan familieleden en een deel spenderen aan ‘kunst’. Iets waar veel mensen van kunnen genieten. Een voorbeeld: ik contacteer de firma die in Brussel verantwoordelijk is voor de striptekeningen op gevels en betaal hen om in Brugge ook dat soort tekeningen te maken. Striptekeningen van stripverhalen naar mijn keuze natuurlijk. De eigenaars van de huizen die ik zou uitkiezen als geschikt zouden er financieel ook niet slecht bij varen (ze mogen wel geen miljoenen verwachten). Elke tekening zou Brugge als achtergrond hebben of toch op de één of andere manier met Brugge in verband staan. Hier vind je een voorbeeld van wat ik bedoel.

Ik ga maar stoppen met dagdromen. Dromen zijn toch bedrog. En ik heb nog van alles te doen.